Concordia 7 - Bloemendaal 6

Concordia 7 – Bloemendaal 6

Wij zijn geen selectie

Dinsdagavond stipt om 20.00 trilden een zestiental telefoontjes gelijktijdig. Het was weer zover. Een lang maar krachtig sms’je van de kapitein. Of we niet wilden vergeten dat er woensdagavond ‘gewoon’ gevoetbald werd. Een doordeweekse wedstrijd voor concordia 7, en dat terwijl we niet eens selectie zijn.  Maar goed, je moet er wat voor over hebben om een carnavalsuitje te hebben, zoals onze tegenstander nog veelvuldig zou herhalen.

Blijkbaar vond de kapitein na het eerste sms’je dat nog niet iedereen op scherp stond en stuurde hij stipt 2,5 uur voor de wedstrijd een laatste ‘kort’ sms’je om het sterrenensemble op scherp te krijgen. Concordia 7 leek klaar voor de wedstrijd. Echter zijn er altijd afmeldingen en moeten er dus ook invallers worden geregeld. Gelukkig dat op woensdagavond bijna niemand een wedstrijd hoeft te voetballen en zo kon ons team worden aangevuld met Zeno en iemand waarvan ik de naam beter niet kan noemen in verband met problemen van hogere hand. En problemen willen we natuurlijk bij concordia niet.

Niet alleen waren er invallers geregeld, maar ook de supportersvereniging had voor een leuke verrassing gezorgd. Een hele doos vol verassende herstellende drankjes zou bij een overwinning, en waarschijnlijk ook bij een gelijkspel of verlies, in handen komen van de mannen van concordia7. Met dit in ons achterhoofd leek iedereen dan toch echt klaar voor de wedstrijd.

Na een pittige warming up en even onderling wat bijpraten over bepaalde staatsgeheimen kon de wedstrijd beginnen. Tenminste, als er een bal aanwezig zou zijn die niet bij een scheet aan de andere kant van het veld zou liggen. Gelukkig had Jules voor een nieuwe wedstrijdbal gezorgd, maar deze werd door de scheids al snel als te licht beschouwd terwijl hier de meningen toch over verdeeld waren. Om de wedstrijd niet dusdanig te vertragen dat het nachtwerk zou worden, werd toch maar met een andere bal begonnen. Over de deze bal hebben we het verder maar niet meer. Toch had ook Bloemendaal snel door dat de gekozen bal misschien niet de juiste was en bestempelde deze dan ook al snel als de ballon. Het jammere is dat tegenstanders altijd denken dat wij er zelf voor hebben gekozen om deze ballen te hebben, maar het enige wat wij kunnen zeggen blijft dan toch weer, tja, we zijn geen selectie.

De eerste helft was dan ook niet van hoogstaand niveau door de vele individuele fouten aan beide kanten. Gelukkig had ons eigen spook, die er op woensdagavond trouwens minder wit uit ziet dan op menig zondag, even een opleving en zorgde ervoor dat wij met een glimlach en een voorsprong in de kleedkamer konden uitrusten. Minpuntje in de eerste helft was toch wel de blessure van Bart, hopelijk hersteld het spoedig. Gelukkig was Roel na 40 minuten wel warm gelopen (lees: warm gedronken) zodat hij de plek van Bart kon innemen.

Na een lekkere kop thee, of volgens sommigen uilenzeik, was het tijd voor de tweede helft. Alleen was de energierekening van Concordia niet volledig betaald en besloot de NUON 2 van de 6 lichtmasten er maar uit te gooien. Volgens een bepaalde speler werd het hierdoor bij de cornervlag dusdanig donker dat hij daar iemand zou kunnen verkrachten zonder dat ook maar een andere speler het door zou hebben. Uiteraard dacht Bloemendaal weer dat het aan ons lag en weigerde in eerste instantie te spelen. Maar natuurlijk hadden wij ons antwoord weer klaar.. “Wij kunnen hier ook niks aan doen…. Wij zijn nou eenmaal geen selectie…”

Toen de tweede helft eindelijk was begonnen gingen we uiteraard weer niet verder waar we gebleven waren. Dit begint de laatste weken een traditie te worden binnen concordia7. Geef die tegenstander nou even het idee dat ze ook nog een kans maken en straf ze vervolgens keihard af. Hoofddorp trapte er afgelopen zondag al genadeloos in. En ook woensdag avond was het weer raak. Bloemendaal lekker met 10 man op onze helft laten voetballen. Vooral geen stress hebben, en wachten totdat ons eigen spook weer een opleving krijgt. Dit keer kwam de opleving uit een dood spelmoment en werd er zelfs gescoord met het hoofd. Een kopgoal bij concordia7! Ik kan mij niet  herinneren wanneer dat voor het laatst is gebeurd. Nu was het een kwestie van de tijd uit zitten en diep van binnen alvast denken aan de prijs van de supportersvereniging die lonkend stond te wachten in de kleedkamer.

Na het laatste fluitsignaal vertrok iedereen dan ook met een grote glimlach richting kleedkamer 9 alwaar de prijs werd uitgereikt. Vol genot zaten de helden van concordia 7 aan hun herstellende drankje toen de pret een klein deukje op liep. Herstellende drank is voor niet-selectieteams niet toegestaan in de kleedkamer. Natuurlijk werd hier even bedroefd op gereageerd maar wij willen natuurlijk geen problemen en zo werd met pijn in het hart onze herstellende goederen afgestaan.

Omdat concordia 7 nogal fan is van het spreekwoord ‘dorst moet gelest worden’  werd besloten om de club nog even te sponsoren en te genieten van een lekker koud ‘Pilsie’.  Omdat we inmiddels genoeg hebben verteld over het leven als speler van een niet-selectie elftal  is het misschien verstandig om het verhaal van de douchejes maar weg te laten. Echter zou warm water volgende keer geen kwaad kunnen. Maar aangezien de NUON al lief had gedaan door de lichtmasten uiteindelijk toch weer aan te zetten konden ze natuurlijk niet nog een uitzondering maken.

Al met al was het weer een gezellige avond die ook nog eens drie punten heeft opgeleverd.  Veel beter kon het dus niet!