Concordia 7 - HBC 6

Concordia 7 – HBC 6

Het juichen

Corsoweekend. Een woord dat voor iedereen een andere betekenis kent. Zo zullen vele oudere inwoners van ons prachtige dorp direct denken aan die mooie wagens die door ons dorp trekken. Voor de jongere inwoners staat corsoweekend vooral bekend als een goed excuus om ’s middags in de zon te vertoeven en zich over te geven aan een dosis alcohol waar een slechte lever zich geen raad mee zou weten. En als laatste is er nog de betekenis van Corsoweekend op voetballend vlak. Hierin staat corsoweekend bekend als een dag waarin de fysieke gesteldheid van menig speler van het zevende ondermaats is.

Dit jaar stond er op de zondag van dit prachtige weekend een wedstrijd gepland tegen HBC. Maar dat was niet het enige wat op de planning stond. Een nieuwe traditie van Corsozondag is geboren. De barbecue voor spelers, spelersvrouwen, en iedereen die Concordia 7 een warm hart toedraagt. En als we de plannen van Michiel moeten geloven, zullen er volgend jaar ook voor het eerst spelerskinderen aan dit gezelschap worden toegevoegd.

Om 11 uur stipt stonden er 22 man klaar voor weer een mooie pot voetbal. Het zevende had voor deze wedstrijd weer de beschikking over een grote groep en hierdoor konden de die-hard corsovierders lekker ontspannen plaatsnemen op de bank. Beide teams hadden er zin in vandaag en de zon deed ook prima zijn werk. Maar wat er na een kwartier spelen gebeurde, maakte de dag nog mooier. Bij een corner van concordia gebeurde er iets met een van de spelers van het zevende. Kist koos positie en toen de bal achter hem leek te belanden deed hij iets wonderbaarlijks. Hoe het precies ging is niet te beschrijven. Maar met een geweldige beweging wist hij de bal die achter hem kwam gewoon in het net te plaatsen. Zelf moest hij nog wel even twee keer kijken of er nou echt gescoord was. Maar hij lag erin en de voorsprong was een feit.

Helaas konden we niet doordrukken en een tweede goal erbij prikken. En als je hem zelf niet maakt. Dan valt hij vanzelf aan de andere kant. En zo werd het na een laf schot dat onderweg van richting werd veranderd 1-1.

Gelukkig pakte we de draad na de gelijkmaker weer op en voordat we het wisten was het 2^e wonderbaarlijke moment van de dag een feit. Ditmaal El Capitino, een man die het team op sleeptouw neemt als het even niet lukt. Maar ook iemand die al zo lang wacht op zijn welverdiende doelpunt. En Corsoweekend maakt rare dingen los bij mensen. En zo gebeurde het dan toch vandaag. Vanaf de rechterflank opkomen bereikte hij de rand van de zestienmeter. De blik in z’n ogen was scherp, 2 man voor het doel, alleen een perfecte voorzet was wat hij moest doen. Maar El Capitino denkt vooruit. Hij weet ook dat de keeper een voorzet verwacht en dus zijn korte hoek even laat voor wat het is. En El Capitino besefte dit op precies het juiste moment, net voordat hij de bal raakte. Hij wist de bal een dusdanige curve mee te geven, zodat deze in de door hem uitgekozen korte hoek zou vallen. En hij viel daar inderdaad. Hierdoor konden we weer met een gerust hart en de 2-1 voorsprong naar de kleedkamers.

In de rust wordt meestal besproken wat er goed en fout gaat in een wedstrijd. En omdat er eigenlijk vrij veel goed ging moesten we op zoek naar verbeterpuntjes. Het is natuurlijk leuk als je twee keer scoort, maar er ontbrak iets. Een sprankje vreugde na een goal. En bovenal, de manier van uiting van deze vreugde, ook wel het juichen genoemd. Hier konden we in de tweede helft toch wel wat aan verbeteren. De meest creatieve oplossingen kwamen voorbij, maar gekozen werd door al het juichen dat vergeten werd bij alle doelpunten goed te maken door bij de eerstvolgende goal er gejuicht moest worden als elftal. Iedereen moet betrokken zijn, voetbal is tenslotte een teamsport. Na een kwartiertje spelen in de tweede helft was het zover. Na een zondagsschot van Leon nam hij zelf het initiatief, en werd zo de eerste machinist van het door concordia 7 gevormde treintje. Alle veldspelers stapte snel in en zo kroop er een treintje over de middenlijn van het veld. Het gaf de goal, maar ook vooral de algemene sfeer iets extra’s. De uiting van vreugde was weer terug.

Nadat we nog even de 3-2 om de oren hadden gekregen was het wederom tijd voor een uiting van vreugde. Michiel koos positie en kreeg na een voorzet van Leon de bal op zijn bijna kale vleeshelm waarmee hij uitstekend kan koppen en zo belandde de bal in het doel. Dat de beide Bakkers fan zijn van de Koordesjes uit het eerste van Hillegom werd direct duidelijk. Deze vedette van Hillegom imiterend, ‘sprintte’  Michiel richting de trouwe aanhang van het zevende om deze te trakteren op heel wat High-Fives. En zelfs de aanhang van HBC kon dit waarderen en deed vrolijk mee. Want zeg nou zelf, het heeft gewoon iets speciaals, dat juichen. Natuurlijk zullen er altijd mensen zijn die vinden dat je het moet afschaffen, of er straffen op moet zetten, maar voor de spelers van het zevende blijft het magisch, het juichen.

Met weer 3 punten in de binnenzak van de vierseizoenenjas was het tijd om ons voor te bereiden op punt 2 op de agenda. De stoeltjes werden klaargezet, de vijfjes verzameld en uiteindelijk werd er genoten van de zon en het bier. Waarna later op de avond ook nog werd genoten van de overheerlijke barbecuekunsten van Michiel en de pyromaantalenten van de broertjes Roel en Remco.

Al met al was het weer een mooi weekend en kunnen we ons gaan voorbereiden op het volgende.

Verder hoop ik dat we morgen met een grote afvaarding gaan luisteren naar de toekomstplannen met betrekking tot de fusie, waar ene H.K. jr. een lezing geeft in ruil voor een veels te groot geldbedrag.

Doelpuntenmakers El Capitino en Kist met op de achtergrond de pyromaankunsten van Remco en Roel

DIO 4 - Concordia 7

DIO 4 - Concordia 7
Een zonnige zondag

De ogen langzaam openend en met een dooie rat in het strotje ontwaakten de spelers van Concordia 7 een voor een. En al knijpend met de ogen zag iedereen het zonnetje hoog aan de hemel staan en dacht men, het is weer zondag! De dag dat we speciaal ons bed uitkomen om gezellig met een elftal de volkssport nummer 1 te beoefenen. Gelukkig komt Concordia 7 uit in een klasse waar de tegenstander er vaak op dezelfde manier over denkt, iets wat een potje voetbal op de zondagochtend leuk en gezellig maakt! Maar in het achterhoofd wisten we ook dat we vandaag een uitwedstrijd bij DIO speelden. En ja, elke appelboom bevat rotte appels.

Met een ietwat uitgedunde selectie werd afgereisd naar Schalkwijk. Toch waren alle ingrediënten voor een mooie voetbalmiddag aanwezig! Een gezellige en sportieve tegenstander, een uitstekend fluitende leidsman, en de 12 mannen van het zevende.
Helaas was de start van Concordia niet zoals die van de afgelopen weken toen er na een half uur spelen met minimaal 2 doelpunten verschil een voorsprong werd verdedigd. Zondag was het net even anders. Na een slap begin keken we na een kwartier spelen tegen een 1-0 achterstand aan. Gelukkig bleven de koppies omhoog en viel na een goede aanval de gelijkmaker. Met deze stand werden de barakken opgezocht voor een welverdiend kwartiertje rust.

De tweede helft bleef gelijk op gaan maar werd wel een stuk feller dan de eerste helft. Maar gelukkig hadden we een goede scheidsrechter. De man hield alles goed in de gaten en was ook genoodzaakt om na 2 uiterst 'grove' charges van 2 spelers van concordia deze beide spelers te trakteren op een gele kaart. Hier had deze scheidsrechter vooraf totaal niet op gerekend en hij had dan ook een dusdanig klein kladblok mee dat er niet meer dan 2 namen op konden. Want als een diepte pas uit de lucht wordt gepakt door een laatste man, een speler een blauw oog wordt geslagen onder het oog van deze leidsman terwijl het spel stil ligt, de keeper een blauw oog wordt geschopt, en er voor deze vergrijpen geen kaart wordt getrokken, dan kan ik me geen andere reden bedenken als dat de beste man inderdaad een kladblok ter grootte van een toffeepapiertje had.

Een andere reden zou kunnen zijn dat deze man gewoon een groot DIO-hart heeft. Want ja, als het 4e elftal van je favoriete club nog kans maakt om kampioen te worden dan moet je natuurlijk wel een beetje helpen! Nadat we uiteindelijk met een stand van 3-4 de laatste minuten ingingen vond de beste man het wel welletjes. Bij de eerste de beste bal in onze 16 meter kraamde een speler van DIO alsof hij neer werd gestoken, en dit terwijl er geen Concordia speler in de buurt was. Natuurlijk gierde de adrenaline door het DIO bloed van de scheidsrechter, en hij wees trots en voldaan naar de stip! Veel meer dan lachen konden we er niet om, omdat je na verhalen van andere tegenstanders al weet dat zoiets gebeurd als je hier moet spelen. Gelukkig scoorde DIO snel daarna de 5-4 zodat de scheids zijn zin had en kon af fluiten waardoor we met slechts 2 blauwe ogen konden gaan douchen. Een mooie quote kwam nog van een neutrale supporter die stond te kijken en respect had voor het feit dat wij zelf nog niet eerder van het veld af waren gestapt! Dit zegt in principe al genoeg!

Maar goed, de sfeer was er achteraf niet minder om in de kleedkamer en op de zanderij.  De vreugdeliederen en het bier vloeide weer rijkelijk.

Via deze weg willen we United nog wel even succes wensen met het behalen van het laatste puntje wat nodig is voor het kampioenschap!

Heemstede 3 - Concordia 7

Heemstede 3 – Concordia 7  

De voorzitter

Na een klinkende doordeweekse overwinning op Bloemendaal mochten de pupillen van Jules weer 'gewoon' op zondag aantreden. Op het programma stond een uitwedstrijd tegen Heemstede. Omdat onze kapitein zoveel vertrouwen had in deze wedstrijd besloot hij de laatste training voor de wedstrijd prima af te lasten. Echter besloot hij wel iedereen op te trommelen voor een avondje zuipen. En daar zijn de spelers van Concordia 7, zo bleek uit de opkomst, niet vies van. Om de spelers toch een beetje op scherp te zetten werd besloten om op de zaterdagavond een avondje Showworstelen te aanschouwen. En aangezien er bij het Showworstelen vaasjes voor  slechts € 1.50 worden geschonken beloofde het een mooi avondje te worden. Nadat we publiekslieveling Eddy zagen winnen tegen een doorgesnoven engel en de Surinaamse sneltrein over 2 gouden gozers heen zagen denderen was het tijd om ons richting de zolder te begeven. En iedereen weet… als je eenmaal op de zolder bent, dan is er een grote kans dat je niet helemaal nuchter naar huis gaat. Maar doordat er bij het Showworstelen in het tempo van de bovengenoemde sneltrein werd gezopen, was de kans hierop nog kleiner. Het was voor velen dan ook weer een kwestie van overleven op de zolder. Gelukkig zijn de spelers van het zevende inmiddels bijna allemaal doorgewinterde alcoholisten en heeft iedereen de zolder dus aardig doorstaan. Dit kunnen andere mensen trouwens niet zeggen.  Maar ja, daarom speel je bij Vogelezang en niet in het 7e.

Toen bij iedereen de volgende ochtend de wekker weer keurig op tijd was gegaan was het weer  tijd om bij te praten. En wat bleek.. Ons eigen spook scoort niet alleen op zondag tijdens de wedstrijd. Hij heeft het scoren verlegd naar de zaterdag. Even was de angst dat hij het bij scoren op zaterdagavond zou laten, zichtbaar in de ogen van enkele spelers, maar uiteindelijk werd er toch met goede moed naar Heemstede afgereisd. En wel zonder wisselspelers. 11 spelers moesten dus 90minuten lang voetballen en zorgen dat er 3 punten gepakt gingen worden, na een avond op de zolder. Een lastig klusje. 

Nadat Leon zijn gloriemomentje werd bekroond met de groene badmuts was het tijd voor wedstrijd. En bij het betreden van het veld werd al snel duidelijk dat het inderdaad weleens een lastig middagje kon worden. Want daar stond hij weer... Netjes aangekleed in zijn felrode tenue... Gezicht als een oorwurm... Een pens waar menig speler van Concordia 7 jaloers op is... En het fluitje al in de mond... Waarschijnlijk alleenstaand, enig erelid en tevens voorzitter van de club, en nu dus ook scheidsrechter. En het is dat we binnen 10 minuten tegen een 3-0 voorsprong aankeken anders had het inderdaad een moeilijke middag kunnen worden. Ballen die terug werden gelegd vanaf de achterlijn blijken bij deze man wel buitenspel te kunnen zijn. Tevens bleken de handen van Michiel op een andere plek te zitten dan die van een normaal mens, wat Heemstede een penalty opleverde. Maar ach, dit gedrocht is waarschijnlijk veel gepest in zijn leven en probeert zijn frustraties op de zondagochtend lekker de vrije loop te laten. Maar zo professioneel als wij zijn, wisten we toch met een 4-1 voorsprong de thee te halen. 

Gelukkig wordt er in Heemstede niet bezuinigt op de thee en zo konden we dus ook een keer genieten van thee in plaats van het plaatselijke uilenzeik. 

Traditiegetrouw was het weer even wennen na rust. Maar het leek alsof iedereen alles zondag wel prima vond en gewoon wist dat we niet konden verliezen. Gelukkig bleek dit achteraf ook het geval en konden we met 2-7 op het scorebord gaan douchen. Alhoewel, douchen?. In het vorige verslag heb ik mij nogal kritisch uitgelaten over de temperatuur van het water bij concordia. Maar blijkbaar heeft de spion van Heemstede, die ongetwijfeld ook voorzitter en scheids is, deze oproep ook gelezen. Waarna hij aan de materiaalman heeft gevraagd om aan onze oproep gehoor te geven. Hierdoor veranderde de kleedkamer al snel in een sauna en was normaal douchen bijna onmogelijk. Maargoed, 3 punten in the pocket dus er valt niks te klagen. Als we de komende weken ook elke week met 3 punten in de kleedkamer zitten mogen we dik tevreden zijn. Volgende week wordt afgereisd naar koploper United/DAVO  en de weken erop volgen de nummers 3 en 4 van onze competitie. Belangrijke weken voor het zevende.  Met dit in ons achterhoofd zien we elkaar vrijdag op de training weer!

Ps.. Nog een laatste nieuwtje op transfergebied. Het schijnt dat de begeleiding van Concordia 7 heeft onderhandeld met een nieuwe middenvelder en deze speler zich positief heeft opgesteld tegen een transfer richting ons sterrenensemble. We wachten af!

Concordia 7 - Bloemendaal 6

Concordia 7 – Bloemendaal 6

Wij zijn geen selectie

Dinsdagavond stipt om 20.00 trilden een zestiental telefoontjes gelijktijdig. Het was weer zover. Een lang maar krachtig sms’je van de kapitein. Of we niet wilden vergeten dat er woensdagavond ‘gewoon’ gevoetbald werd. Een doordeweekse wedstrijd voor concordia 7, en dat terwijl we niet eens selectie zijn.  Maar goed, je moet er wat voor over hebben om een carnavalsuitje te hebben, zoals onze tegenstander nog veelvuldig zou herhalen.

Blijkbaar vond de kapitein na het eerste sms’je dat nog niet iedereen op scherp stond en stuurde hij stipt 2,5 uur voor de wedstrijd een laatste ‘kort’ sms’je om het sterrenensemble op scherp te krijgen. Concordia 7 leek klaar voor de wedstrijd. Echter zijn er altijd afmeldingen en moeten er dus ook invallers worden geregeld. Gelukkig dat op woensdagavond bijna niemand een wedstrijd hoeft te voetballen en zo kon ons team worden aangevuld met Zeno en iemand waarvan ik de naam beter niet kan noemen in verband met problemen van hogere hand. En problemen willen we natuurlijk bij concordia niet.

Niet alleen waren er invallers geregeld, maar ook de supportersvereniging had voor een leuke verrassing gezorgd. Een hele doos vol verassende herstellende drankjes zou bij een overwinning, en waarschijnlijk ook bij een gelijkspel of verlies, in handen komen van de mannen van concordia7. Met dit in ons achterhoofd leek iedereen dan toch echt klaar voor de wedstrijd.

Na een pittige warming up en even onderling wat bijpraten over bepaalde staatsgeheimen kon de wedstrijd beginnen. Tenminste, als er een bal aanwezig zou zijn die niet bij een scheet aan de andere kant van het veld zou liggen. Gelukkig had Jules voor een nieuwe wedstrijdbal gezorgd, maar deze werd door de scheids al snel als te licht beschouwd terwijl hier de meningen toch over verdeeld waren. Om de wedstrijd niet dusdanig te vertragen dat het nachtwerk zou worden, werd toch maar met een andere bal begonnen. Over de deze bal hebben we het verder maar niet meer. Toch had ook Bloemendaal snel door dat de gekozen bal misschien niet de juiste was en bestempelde deze dan ook al snel als de ballon. Het jammere is dat tegenstanders altijd denken dat wij er zelf voor hebben gekozen om deze ballen te hebben, maar het enige wat wij kunnen zeggen blijft dan toch weer, tja, we zijn geen selectie.

De eerste helft was dan ook niet van hoogstaand niveau door de vele individuele fouten aan beide kanten. Gelukkig had ons eigen spook, die er op woensdagavond trouwens minder wit uit ziet dan op menig zondag, even een opleving en zorgde ervoor dat wij met een glimlach en een voorsprong in de kleedkamer konden uitrusten. Minpuntje in de eerste helft was toch wel de blessure van Bart, hopelijk hersteld het spoedig. Gelukkig was Roel na 40 minuten wel warm gelopen (lees: warm gedronken) zodat hij de plek van Bart kon innemen.

Na een lekkere kop thee, of volgens sommigen uilenzeik, was het tijd voor de tweede helft. Alleen was de energierekening van Concordia niet volledig betaald en besloot de NUON 2 van de 6 lichtmasten er maar uit te gooien. Volgens een bepaalde speler werd het hierdoor bij de cornervlag dusdanig donker dat hij daar iemand zou kunnen verkrachten zonder dat ook maar een andere speler het door zou hebben. Uiteraard dacht Bloemendaal weer dat het aan ons lag en weigerde in eerste instantie te spelen. Maar natuurlijk hadden wij ons antwoord weer klaar.. “Wij kunnen hier ook niks aan doen…. Wij zijn nou eenmaal geen selectie…”

Toen de tweede helft eindelijk was begonnen gingen we uiteraard weer niet verder waar we gebleven waren. Dit begint de laatste weken een traditie te worden binnen concordia7. Geef die tegenstander nou even het idee dat ze ook nog een kans maken en straf ze vervolgens keihard af. Hoofddorp trapte er afgelopen zondag al genadeloos in. En ook woensdag avond was het weer raak. Bloemendaal lekker met 10 man op onze helft laten voetballen. Vooral geen stress hebben, en wachten totdat ons eigen spook weer een opleving krijgt. Dit keer kwam de opleving uit een dood spelmoment en werd er zelfs gescoord met het hoofd. Een kopgoal bij concordia7! Ik kan mij niet  herinneren wanneer dat voor het laatst is gebeurd. Nu was het een kwestie van de tijd uit zitten en diep van binnen alvast denken aan de prijs van de supportersvereniging die lonkend stond te wachten in de kleedkamer.

Na het laatste fluitsignaal vertrok iedereen dan ook met een grote glimlach richting kleedkamer 9 alwaar de prijs werd uitgereikt. Vol genot zaten de helden van concordia 7 aan hun herstellende drankje toen de pret een klein deukje op liep. Herstellende drank is voor niet-selectieteams niet toegestaan in de kleedkamer. Natuurlijk werd hier even bedroefd op gereageerd maar wij willen natuurlijk geen problemen en zo werd met pijn in het hart onze herstellende goederen afgestaan.

Omdat concordia 7 nogal fan is van het spreekwoord ‘dorst moet gelest worden’  werd besloten om de club nog even te sponsoren en te genieten van een lekker koud ‘Pilsie’.  Omdat we inmiddels genoeg hebben verteld over het leven als speler van een niet-selectie elftal  is het misschien verstandig om het verhaal van de douchejes maar weg te laten. Echter zou warm water volgende keer geen kwaad kunnen. Maar aangezien de NUON al lief had gedaan door de lichtmasten uiteindelijk toch weer aan te zetten konden ze natuurlijk niet nog een uitzondering maken.

Al met al was het weer een gezellige avond die ook nog eens drie punten heeft opgeleverd.  Veel beter kon het dus niet!